Zawsze miała płytki sen. Jako dziecko udawała, że wcale nie budzi się za każdym razem, kiedy ojciec albo Shayel wracają do domu, mieszkania, pokoju – dowolnego innego miejsca, w którym tymczasowo mieszkali. Czasem budziły ją dziwne szelesty za oknem, czasem inne dźwięki okolicy, których nie potrafiła zidentyfikować. Zdarzało się to dużo rzadziej, gdy Shayel i ojciec faktycznie byli obok, gdy zasypiała.
Spanie w obozie było przez to w jakiś sposób prostsze. Tu zawsze ktoś gdzieś się kręcił. Zawsze mogła zlokalizować sprawcę, winowajcę tych niepokojących ją hałasów i trzasków. Oczywiście, nigdy nikomu tego nie przyznała. Przecież nie mogła pokazać, że jest słaba.
[100 słów: Arisu otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz