W lodówce brakowało obiadów do podgrzania, nikt już nie walczył z zalegającym na podłogach i półkach kurzem. Kuźma bywała tu coraz rzadziej, stopniowo opróżniając swój pokój z rzeczy bardziej i mniej ważnych. Nastał w nim niepokojący porządek, cichy następca wieloletniego bałaganu. Co się dało, upychała w plecaku, co się nie mieściło, próbowała pomieścić w rękach.
Nie potrafiła narysować linii dzielącej jej życie na zgrabne połówki. Nie wiedziała też, kiedy odrzuciła jedną z nich.
Zamknęła za sobą drzwi, klucz po raz pierwszy nie zaciął się w połowie drogi. Powitały ją światła miasta, którym przypisała rolę niemych obserwatorów, krytycznie oceniających jej ruchy.
[100 słów: Kuźma otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz