Krople bębniły w rozpostarte nad głowami parasole, strumienie brudnej wody pędziły wzdłuż ulic, czasem zatrzymywane przez rozchwiane kałuże. Woda zbierała się na szczycie barierek oddzielających jezdnię od chodnika, żeby chwilę później stworzyć mikroskopijny wodospad, którego zasoby kończyły się po kilku sekundach. Jej płaszcz błyszczał w świetle reflektorów mijających ją samochodów, osiadłe na materiale krople mrugały jak rozsypany brokat.
Deszcz wywoływał w niej uczucie tęsknoty, wybijał dziurę w jej klatce piersiowej. Gdy krople powoli spływały po skórze, ona tęskniła za tym, czego nie miała i nie potrafiła znaleźć. Ten niezrozumiały koncept, rozmyty przez ulewę, uciekał przed jej wzrokiem i wyciągniętymi dłońmi.
[100 słów: Kuźma otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz