Najpiękniejszą piosenką dla niej był śpiewający ojciec. Gdy była mała, siadał obok na jej łóżku i cicho nucił pod nosem jedną z wybranych kołysanek. Kaya walczyła z narastającą sennością, aż w końcu poddawała się i usypiała w rytm cichego, słodkiego śpiewu.
Tęskniła za tym. Nie mogła powiedzieć, że nie. Chciałaby cofnąć się o te kilka lat, by znów być dzieckiem i usypiać do śpiewanych przez rodzica kołysanek. Walczyć z opadającymi powiekami, zatapiać się w ciepłej pościeli w jednorożce. Przytulać się do przytulanki, którą dostało się na święta.
Nie lubiła być dorosła. Nie chciała taka być. Nigdy o to nie prosiła.
[100 słów: Kaya otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz