Wyglądając za okno, widziałom opuszczające nas krajobrazy, towarzyszące wschodzącemu już słońcu. Repertuar różnych odcieni przyozdabiał widok, ale przejaśniające się niebo wcale nie sprawiało, że poczułom się mniej zmęczone po tej nieprzespanej nocy.
Nie wiedziałom, ile czasu minęło. Zdawał się on ciągnąć w nieskończoność i usiedzenie w jednym miejscu było coraz trudniejsze. Powieki coraz bardziej odmawiały mi posłuszeństwa, chcąc w końcu opaść i wysłać mnie do koszmarów.
— Długo jeszcze?
Vivian przyjrzała mi się w przednim lusterku, zawieszając na mnie spojrzenie.
— Jeszcze chwila. Obiecuję ci, że jeszcze chwila.
Wiedziałom, że nie będzie to wcale chwila, ale puściłom drugim uchem jej ostatnie słowa.
[100 słów: Edgar otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz