Monstrum wyczuło go już dawno temu, jego nozdrza miarowo rozszerzały się proporcjonalnie do skupionych na półbogu źrenic. (Dopiero później Niketas uświadomił sobie, że to nie mogło się wydarzyć – drakainy nie były sławne z machania nozdrzami).
Niketas przełknął ślinę, niezdolny do ruchu. Niezdolny do czegoś, w czym był najlepszy.
Dlatego odchrząknął, złapał się ostatniej deski ratunku i drżącym głosem wyśpiewał swoje ostatnie życzenie.
Drakaina przekrzywiła głowę. Zatrzymała się, wsłuchała w jego słowa. Potem spokojnie odpełzła, jakby nigdy go nie zauważyła.
Gdy już był bezpieczny, przeklął Hermesa za tak idiotyczną moc oraz przysiągł, że to pierwszy i ostatni raz, kiedy jej użył.
[100 słów: Niketas otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz