Eli czuła jakąś słodko-gorzką nostalgię na myśl, że niedługo kończy się jej kadencja zarówno jako centurionki, jak i legionistki.
Czwarta kohorta była jej drugą rodziną i drugim domem. Nie chciała ich zostawiać; nigdy nie wychodziło jej to dobrze. Rola centurionki była oczywiście pewnym przywilejem, ale wymagała od niej poświęceń, które nie dość dogłębnie przemyślała.
Pierwszego razu, gdy straciła jednego z legionistów, wymiotowała przez pół nocy. Ciężar odpowiedzialności niemal wgniatał ją w ziemię przez długi, długi czas, zanim udało jej się poukładać to wszystko w głowie. Nic w niej nigdy nie było wobec tego obojętne, ale zawsze wiedziała jak sprawiać pozory.
[100 słów: Elianne otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz