To był już któryś dzień z rzędu, w którym kanapa była piekielnie niewygodna, a perspektywa podniesienia się z niej zbyt bolesna. Najdelikatniejsze światło oślepiało Kuźmę, najcichszy dźwięk zmieniał się w pełen zakłóceń szum, a głowa była niewyobrażalnie ciężka i świat stał się jeszcze bardziej niewyobrażalnie nieznośny, niż na co dzień.
Co parę minut dziewczyna zapadała w półsen, a w nim widziała obrazy, które były tak namacalne, jak okrywająca ją pościel. I tak spacerowała pośród monumentalnych bóstw i ich pomników, jakby to był zwykły czwartek, a po przebudzeniu się musiała się długo zastanowić, czy którekolwiek z jej wspomnień wydarzyło się naprawdę.
[100 słów: Kuźma otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz