Nie ruszył się z łóżka nawet na milimetr. Ociężałe powieki z trudem się unosiły, a spierzchnięte usta nie pozwalały wydusić mu nawet słowa.
Na czole miał mokry, zimny ręcznik. Nie pomagał za dużo, ale przynosił chwilową ulgę.
— Jedn… jednorożce?
Opiekujący się nim Arnar obejrzało się ze strachem za siebie. W końcu jednorożce to konie, tyle że z rogiem na czole.
— Kochanie, masz gorączkę. Nie ma żadnych jednorożców. — Uśmiechnęło się. — Chyba.
Lucien westchnął i ponownie zamknął oczy. Głowa nie przestawała go boleć od kilku godzin. Właściwie to wszystko go bolało. Może tak właśnie wygląda śmierć?
— Jednorożce. Konie. Koniowate — jęczał do siebie.
[100 słów: Lucien otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz