Pierwsze nuty Albatrossa wystarczyły, by Isai zgubił wątek własnej myśli.
Nagle znowu miał trzy, może cztery lata. Cały świat sprowadzał się do ciepłego popołudnia, szelestu przewracanych stron i opowieści płynącej spokojnie ponad muzyką.
Później wiele razy patrzył na stare fotografie. Znał z nich twarz matki, ale nie pamiętał jej z dnia, gdy czytała mu bajkę. Chciał pamiętać, że się uśmiechała.
Nie pamiętał jej głosu – jego barwa utonęła w starych winylach. Chciał pamiętać, że się śmiała.
Może były tam smoki i rycerze. Może była to zupełnie inna historia. Chciał pamiętać coś więcej niż gitarę Fleetwood Mac.
Cofnął igłę na początek utworu.
[100 słów: Isaias otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz