W ustach miał kwas, pod paznokciami krew.
Zapomniał, jak się oddycha i że powinien to robić.
Ktoś się odwrócił, Kal chciał uciec, ale nie miał dokąd, ten ktoś pochylił się i zapytał, czy potrzebuje pomocy? Kal spojrzał na niego i wydawało mu się, że powiedział, że jest mu słabo i chciał się zaśmiać, bo to tak głupie i nieadekwatne i czuł się tak źle, że nie wiedział, czemu jeszcze nie zwymiotował na swoje buty.
Zabrali go tam, gdzie było cicho i spokojnie.
Gdy zapytali, czy czuje się lepiej, jego zalała go fala wstydu, bardziej obślizgła i obrzydliwa od minionej paniki.
[100 słów: Kal otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz