Isobel śniła o tym, że biegnie.
Niemal ścigając się z wiatrem, przedzierała się przez gęstą sieć wąskich uliczek Nowego Jorku. Uciekała przed łuną ognia, która niezależnie od tempa Isobel, ciągle znajdowała się w tej samej odległości. Płomienie znajdowały się na tyle blisko, że czuła buchający żar na karku, ale jednocześnie dość daleko, by nie mogły do niej sięgnąć.
Is zastanawiała się, czy gdyby stanęła w płomieniach, ich kolor pokrywałby się z rudymi kosmykami jej włosów. Musiała biec, przeć do przodu, nie mogła się zatrzymać. Wiedziała, że jeśli stanie w miejscu, otaczające ja budynki runą i zakopią ją głęboko w gruzach.
[100 słów: Isobel otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz