15 LAT TEMU
Do gabinetu wychowawcy był wzywany zadziwiająco często. Tym razem nawet nie chciało mu się tutaj być i jedyne o czym marzył, to wyjściu z tej szkoły. I o ciepłym jedzeniu, co już zdecydowanie było nieosiągalnym marzeniem.
Nauczyciel usiadł przy biurku, poprawił zsuwające się okulary z nosa i zerknął na Artema. Chłopiec w tym czasie bujał się na krześle.
— Co się dzieje? — zapytał, na co Artem jedynie prychnął pod nosem.
Co za głupie pytanie.
— Nic.
— Przecież widzę, że coś się dzieje. W domu wszystko w porządku?
Oczywiście, że nie, ale czy musi to wiedzieć?
— Tak.
— Zawsze możesz mi powiedzieć.
— Mogę wyjść?
────
[100 słów: Artem otrzymuje 5 Punktów Doświadczenia]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz