sobota, 14 listopada 2026

Od Niketasa CD Weroniki — „Szybcy i Wściekli”

Poprzednie opowiadanie

W domku jedenastym ekscytacja wylewała się oknami razem z tymi, którzy postanowili uciec od pracy i wrócić na gotowe. Niketas nie pilnował rodzeństwa tak rygorystycznie, jak zazwyczaj – koncentrował się na projektowaniu rydwanu, nie na kontrolowaniu zamków, zajęciu kompletnie bezsensownym, gdy większość dzieci Hermesa potrafiła te zamki mistrzowsko otwierać (nie Niketas, co dodawało mu powodów na wykorzystywanie Ulferta).
Problem w tym, że Hefajstosiak, którego dostali, nie słuchał Niketasa. Dosłownie, bo zamiast założyć ten cholerny aparat, co chwilę tłumaczył coś na migi albo zapisywał obliczenia i dumnie pokazywał je Niketasowi, który wykonał je już dziesięć razy, za każdym razem trochę zmieniając którąś ze zmiennych, żeby osiągnąć optymalny wynik.
– Trzymaj – rzucił, uderzając kartką w Mihala. Ten odwrócił się zdezorientowany i znowu coś tam pokazał. Niketas uśmiechnął się przemiłym uśmiechem, po czym powiedział głośno i wyraźnie: – BIEEEERZ TTTOOOO. IIIIIIIINSTRRRRRUUUUUUKCYYYYJAAA.
– Niketas – upomniał go Ulfert, któremu wydawało się, że coś zyska, jak parę razy powtórzy jego imię.
– Braciszku, a ty nie miałeś rysować naszego dzieła? Ja tutaj, z naszym kochanym panem technicznym – (kochany pan techniczny usilnie próbował rozczytać instrukcyję) – próbujemy sprawić, żeby to cacko było stabilne, aerodynamiczne i w ogóle zjawiskowe, więc ty się skup na tym, co robisz najlepiej… Chociaż… może byś się do czegoś rzeczywiście przydał i spojrzał, co inne domki wymyśliły, hm?
– Przepraszam?
– Tak tylko, wiesz, rzucisz okiem, co nie? Takie przeszpiegi, ty się na tym znasz.
Ulfert westchnął, ale posłusznie rzucił ołówek na swoje niedokończone rysunki i wyszedł z domku. Przybijający kółka do stelażu Ashton pomachał mu na pożegnanie i rzucił coś o uwalnianiu się od przymusowej, niewolniczej pracy.
Mihal postukał Niketasa w ramię, żeby pokazać mu kartkę z wiadomością, że naturalna siła tarcia nawierzchni, po której będą się poruszać i przeciętna siły konia lub pegaza nie pozwoli im na rozwinięcie takiej prędkości. Niketas wzruszył ramionami i nabazgrał: „To coś wymyśl, psiamać”.


Obóz Herosów?
────
[300 słów: Niketas otrzymuje 3 Punkty Doświadczenia]

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz