Czyżby pan przyszedł bez szpady?

Weronika „Nika” MorozovaPółbogini

17 lat 

Rosjanka 

ONA / JEJ 

szczypiorek

ostrzeżenia 0 0 0

Informacje podstawowe — Obóz Herosów

Mitologiczny przodek: Atena – bogini mądrości, strategii i sztuki (matka)
Domek: nr 6
Staż w obozie: 5 lat
Pozycja: Grupowa domku Ateny
Pobyt w obozie: Mieszka w obozie przez większość roku. Rzadko wraca do domu, podróż zajmuje jej dobę.

Umiejętności

Siła 30

Inteligencja 70

Zręczność 70

Mądrość 50

Kondycja 55

Charyzma 15

Broń:Gladius Wrodzone: Inteligencja, ▸ strategia 3/3 (zwiększone umiejętności strategiczne, dedukcja ruchów przeciwnika, inteligencja przestrzenna, predyspozycje w sporządzaniu map) ▸ perswazja ½ (przekonanie danej osoby do swoich racji) ▸ audiokineza 2/2 (podświadoma znajomość i obsługa każdego instrumentu, możliwość kontrolowania muzyki i fal dźwiękowych)

Fechtunek: 40/60 Broń dwuręczna: 5/60 Walka dwuręczna: 5/60 Walka z tarczą: 5/60 Walka w zbroi: 5/60 Łucznictwo: 5/60 Łucznictwo w pozycjach: 5/60 Pięści: 15/60 Sztuki walki: 10/60 Szybkość: 15/60 Taktyka: 25/60 Wiedza o świecie: 10/60 Sztuka: 15/60 Tworzenie: 5/60 Kłamstwo: 5/60 Wnikliwość: 5/60 Przekonywanie: 5/60 Liderstwo: 5/60

Charakter

Nika jest przykładnym dzieckiem swojej boskiej matki — Jest bystrą dziewczyną wiecznie zatopioną w myślach, przykuwającą szczególną uwagę do sztuki, szczególnie literatury. Co ją wyróżnia na tle rodzeństwa, to nieposkromiona ambicja. To ten typ osoby, który potrafi dążyć do celu po trupach, często kosztem innych.

Jeżeli chodzi o podejście do rodziny, czy najbliższych, tutaj sytuacja wygląda nieco inaczej. Dalej jest szorstka i arogancka, ale w tym podejściu ukrywa się troska. Może i wygłosi moraleski podszyte mocną ironią, opieprzy za okruszki na podłodze, nie zrozumie do końca emocji i zapyta "czemu ty tak ryczysz?", ale jakby ktoś inny śmiał zagrozić tym, których lubi, to staje do walki niczym lwica.

Ma silne poczucie kontroli i w celu jej utrzymania planuje zawsze kilka kroków do przodu. W połączeniu z ambicją tworzy to mieszankę zacięcia, upartości i arogancji. Nie uznaje tego za wady, o nie, raczej dumnie rządzi się tam, gdzie może. Na pytanie, co ją najbardziej boli, odpowiedziałaby, że nic. Prawda jest taka, że najbardziej nie znosi frustracji, kiedy wszystko akurat nie idzie po jej myśli, nic nie spotyka jej standardów, czy też tego, że nikt jej nie słucha. Gdy ktoś nazwie ją niegrzeczną, czy głupią, wzrusza ramionami. Będzie uznawać, że to nie w niej jest problem, tylko w tobie.

Ironią oraz sarkazmem broni się przed światem, ludzi traktuje cynicznie, a gdy jest zmęczona kontrolą, ucieka do sztuki, która pozwala jej na uzewnętrznianie swoich emocji oraz ich walidację. Wychowana przez ojca — profesora specjalizującego się w literaturze, już od małego pragnęła zaimponować ojcu i szła w jego ślady. Odskocznią są również: balet, muzyka, teatr. Często ostatnie oszczędności wydaje na bilety na kulturalne wydarzenia, ale nigdy nie odczuwa z tego powodu poczucia winy. Jeżeli ktoś wykazuje zainteresowania zbliżone do niej, to nie da po sobie tego poznać, ale ta osoba zyska tym jej szacunek. Uwielbia długie dyskusje, dzielenie się wiedzą oraz wnioskami analiz.

Aparycja

Treningi w Obozie Herosów oraz zajęcia baletowe sprawiły, że ma smukłą, atletyczną budowę. W porównaniu z dzieciakami jest dosyć wysoka, ma 175 cm wzrostu, w dodatku nigdy się nie garbi. Rzuca się w oczy jej jasna karnacja, pokryta piegami, która bardzo łatwo przypala się na słońcu (latem często goni dzieciaki, które ośmieliły się nazwać ją homarem). Ma dosyć wyraziste rysy twarzy, zadarty nos oraz oczy o kolorze jasnej stali, z których bije determinacja. Rzadko się uśmiecha szczerze, zwykle przybiera krzywy, ironizujący uśmiech. Na głowie ma mocno pofalowanego mulleta, w kolorze intensywnego fioletu, spod którego czasem przebija się rdzawy refleks. Swojego naturalnego koloru, truskawkowego blondu, nie znosi.

Kiedy może, to nie ubiera paskudnej, obozowej koszulki. Za to wybiera luźne koszulki zespołów rockowych, często znalezione w lumpeksach, podarte jeansy, ciemne swetry i bluzy, a także ubrania poplamione farbą do włosów. Na nogach Nika najczęściej nosi martensy lub conversy, które dobrze sprawdzają się zarówno w codziennym życiu, jak i podczas aktywności w obozie. Są nieco zdarte i najlepsze lata mają za sobą, jednak nie chce ich wyrzucać, uważa, że to bardzo punkowe. Ktoś mógłby się zdziwić, że osoba tak usilnie szukająca perfekcji, jak Weronika, nosi takie niechlujne rzeczy. Dąży do perfekcji, to prawda, ale w sferze głównie niematerialnej, za to pochwala wyrażanie siebie za pomocą różnych środków ekspresji i zawsze staje po stronie osób ubierających się "inaczej". Często zwraca też uwagę u innych na tatuaże czy piercingi i je komplementuje.

Ciekawostki

☆ Panicznie boi się wody - nie umie pływać, w dzieciństwie prawie się utopiła.
☆ Uwielbia balet, Hamiltona i klasycznego rocka. Czasem sięga do alternatywnych nurtów.
☆ O wiele lepiej radzi sobie w naukach humanistycznych, z matematyką ma duże problemy. Zawsze myli znaki, albo je pomija, w wyniku czego obliczenia nigdy jej nie wychodzą.
☆ Wychowywała się w Nowym Jorku, w rodzinie rosyjskich emigrantów.
☆ Uwielbia słodkie i kwaśne smaki, stroni od gorzkiego czy słonego.
☆ Kiedy musi zająć czymś ręce, tworzy wiankowe kompozycje.

Społeczne

▸ Ojciec – Aleksandr Morozov, profesor literatury, żyje w Nowym Jorku. Wychowywała się głównie z dziadkami, rosyjskimi emigrantami, z powodu zajęcia ojca. Ma z nimi dobry kontakt, kocha ich, choć często się kłócą - niezrozumienie nastolatki wychowanej w Nowym Jorku przez moskiewskich staruszków. Brak rodzeństwa.

Odautorsko

Uwagi: —
W razie odejścia: NPC
Wizerunek: discord: szczypiorek
Źródło cytatu: Michaił Bułhakow, „Mistrz i Małgorzata”